Opnieuw getest in augustus 2026! De eerste keer liepen we deze route in augustus 2023 op een zonnige dag. Nu - in augustus 2026 - hebben we de route getest op een iets bewolkte dag na een warme, droge periode. De relevante foto's van 2023 hebben we behouden en natuurlijk hebben we nieuwe foto's toegevoegd.

Op de Utrechtse Heuvelrug is in Doorn een bijzonder bomenmuseum te vinden. Het Nationaal Bomenmuseum Gimborn of Von Gimborn Arboretum is in 1924 opgericht door Max von Gimborn. Hij had 47 hectare grond aangekocht in Doorn om hier zijn landhuis en tuin met arboretum te vestigen. Hij had destijds bij zijn huis in Zevenaar al een verzameling bijzondere bomen. Na de beurscrisis in 1929 heeft Von Gimborn 24 hectare moeten verkopen, waardoor er nog 23 hectare over bleef voor het arboretum.

Na het gereedmaken van de grond voor beplanting liet Von Gimborn zijn collectie uit Zevenaar overkomen naar Doorn. In de hierop volgende jaren werd de collectie uitgebreid en het arboretum kreeg ook de status van bijzondere dendrologische attractie. In de jaren voor zijn overlijden in 1964 werd het arboretum steeds meer aan haar lot overgelaten.

Toen het bomenmuseum werd aangelegd waren de grondwaterstanden in het gebied hoog, zo hoog zelfs dat er drainage aangelegd moest worden. Tegenwoordig valt er een stuk minder regen dan honderd jaar geleden. De watergangen in het bomenmuseum vallen daardoor soms zelfs droog! Voor het museum is het een uitdaging om de mooie collectie in stand te kunnen houden.

De weduwe van Von Gimborn heeft het arboretum verkocht aan de Rijksuniversiteit te Utrecht. Het de collectie in het arboretum is onder leiding van de universiteit flink uitgebreid en het arboretum zelf werd een studielocatie voor vele studenten. Twee grote aanpassingen die gedaan zijn in deze tijd zijn het uitbreiden van het aantal loofbomen en de meer systematische opzet van de collecties. Ook werd het arboretum vanaf 1981 deels opengesteld voor publiek.

In 2009 is het arboretum overgenomen door de Stichting Von Gimborn Arboretum, nadat het werd afgestoten door de universiteit. Er is hard gewerkt aan het aan het in stand houden, verjongen en uitbreiden van de collectie en sinds 2017 is het Von Gimborn Arboretum een geregistreerd museum: Het Nationaal Bomenmuseum Gimborn. De collectie van het arboretum bestaat uit ruim 3000 verschillende soorten bomen en struiken.

Tijdens ons bezoek hebben we twee routes gevolgd: de videorondleiding (ArborTour) en de rode route. De route van de ArborTour is niet gemarkeerd. Via de website van de Arbortour is deze met een kaart eenvoudig te volgen; onze (downloadbare) route is gelijk aan deze route. Met deze route kom je langs verschillende topstukken uit de collectie. Niet alle bordjes met een QR-code van deze route zijn even goed bereikbaar met een rolstoel, maar gelukkig zijn alle filmpjes ook via de website te bekijken.

Leuk is de boomhut mét rolstoelhelling! In de boomhut zijn wat informatieborden voor kinderen over de natuur. Naast de boomhut is een mandschommel te vinden. Ook leuk is de wisselende kabouter-speurtocht. Met een "bingokaart" kunnen kinderen op zoek gaan naar kabouters die langs de paden te vinden zijn. De kabouters worden regelmatig verplaatst waardoor bij een volgend bezoek het een verrassing is waar ze nu staan! De bingokaart is verkrijgbaar binnen de openingstijden van de museumwinkel.

Op de parkeerplaats zijn twee gehandicaptenparkeerplaatsen; deze zijn voorzien van grind en de route over het parkeerterrein naar de ingang is ook voorzien van grind. De ticketautomaat voor het toegangskaartje hangt wat te hoog om deze fijn te gebruiken vanuit een rolstoel (scherm op ongeveer 1,6m). Vanwege het grind op de parkeerplaats en de kaartautomaat is een begeleider waarschijnlijk prettig, op de route zijn weinig hellingen, eenmaal binnen het bomenmuseum is een begeleider waarschijnlijk niet nodig. Heel prettig is de automatische poort die rustig open gaat en niet te snel sluit, zowel bij de ingang als bij de uitgang! Overigens: de medewerkers bij de museumwinkel en horeca zijn zeer behulpzaam!

De paden van de routes zijn goed toegankelijk. Wel kom je bij de Arbortour over twee stukken pad met een kleine grasrug in het midden. Ook hangt er vlakbij de vijver een aantal takken over het pad waardoor de route bij ons bezoek iets anders liep: we zijn hier voor de overhangende takken rechtsaf gegaan en toen links over een grasveldje terug naar de route gekomen. Veel van de andere paden die niet in de routes zijn opgenomen zijn ook toegankelijk.

Bij de ingang vind je de museumwinkel, hier is een terrasje waar je kunt genieten van een kopje koffie of thee. Ook is hier een invalidentoilet aanwezig, dit toilet heeft geen alarmkoord maar is verder ruim genoeg en voorzien van steunbeugels.